علامت مصدر در ترکی آذربایجانی

مک یا ماق
مثال
یازماق : نوشتن
پوزماق : پاک کردن
وورماق : زدن
آغلاماق : گریستن
آختارماق : گشتن ، به دنبال چیزی برای پیداکردنش
چاغیرماق : صدا کردن
آجالماق : گرسنه شدن
آزالماق : کم شدن
قیزارماق : سرخ شدن
قوجالماق : پیر شدن
دارالماق : تنگ شدن
بوزرماق : کدر شدن
ایسلانماق : خیس شدن
قیسسالماق : کوتاه شدن
یاغماق : باریدن
قارالماق : سیاه شدن
ساواشماق : دعوا کردن
سوروشماق : پرسیدن
ساتماق : فروختن
سه پمه ک : پاشیدن
ائشیدمه م : شنیدن
مینمه ک : سوار شدن
ته ر په نمه ک : حرکت کردن
اؤلمه ک : مردن
ائوله مه ک : ازدواج کردن
چه کمه ک : کشیدن
کیچیلمه ک : کوچک شدن
گولمه ک : خندیدن
گؤرسه تمه ک : نشان دادن
گیزله تمه ک : پنهان کردن
گؤتورمه ک : برداشتن
گؤز ائله مه ک : با چشم اشاره کردن
چیغیرماق : فریاد کشیدن
یئمک : خوردن
پیشیرمک : پختن
دئمک : گفتن
ایشله مک : کار کردن
دؤزمک : تحمل کردن
....
در گویش تبریز علامت مصدر « ماخ » است
مانند
دئماخ : گفتن
یئماخ : خوردن
وورماخ : زدن
ائشیتماخ : شنیدن
ایشله ماخ : کار کردن
...
در گویش ماکو علامت مصدر « مه خ » است
مانند
دئمه خ : گفتن
یئمه خ : خوردن
گئتمه خ : رفتن
ائشیتمه خ : شنیدن